Beaches by Iris Rainer Dart

Author:Iris Rainer Dart [Dart, Iris Rainer]
Language: nld
Format: epub
Published: 2012-01-04T23:00:00+00:00

Vier dagen lang zat of lag Bertie regelmatig op een plastic bank in de wachtkamer, terwijl Nita aan Rosie’s bed zat; daarna ging Bertie op de plastic stoel naast Rosie’s bed zitten, zodat Nita naar de wachtkamer kon om te roken en daarna vertrok Bertie naar het damestoilet, vaak als ze niet eens moest. Ze vroeg zich af of ze daar soms heen ging (en ze moest onwillekeurig lachen toen ze eraan dacht) omdat ze behoefte had aan verandering van omgeving.

De neurochirurg heette dokter Metcalfe. Hij was lang en mager en had kort geknipt melkboerenhondehaar, en ze hadden hem gekozen nadat Bertie Michael had opgebeld. Michael had zijn vader opgebeld en dokter Barron had dokter Fishmann opgebeld met wie hij op de universiteit gezeten had en die nu een praktijk in Miami had. Fishmann had op zijn beurt Metcalfe opgebeld die verbonden was aan het St. Joseph Ziekenhuis. Bertie had doodsangsten uitgestaan dat ze de verkeerde keuze zou doen. Omdat Michaels vader arts was rekende ze erop dat hij haar de naam van een of andere wonderdokter kon geven die Rosie’s leven kon redden.

Metcalfe was geen wonderdokter.

Ze lieten een angiogram maken van Rosie’s bewegingloze lichaam, toen Bertie lag te slapen. De bloeding was te ernstig geweest om te kunnen opereren.

‘Maar wat moeten we dan...?’ vroeg Nita, niet in staat haar zin af te maken.

‘We moeten afwachten,’ zei Metcalfe.

Elke keer als het etenstijd was ging een van de ‘spelers’, zo zag Bertie die andere mensen die om hun vader of moeder of man of vrouw in dezelfde angst verkeerden als zij, naar Pumpernicks om broodjes voor alle anderen te halen. Bertie had het gevoel dat ze al zeventien broodjes cornedbeef met koolsla en Russische slasaus gegeten had. Elke maaltijd één. Niemand had Bertie of Nita gevraagd of een van hen een keer broodjes zou willen halen. Misschien kwam dat omdat Nita een keer waar iedereen bij was heel luid gezegd had dat ze voor geen miljoen terugging naar die smerige Pumpernicks waarvan voedsel Rosie waarschijnlijk de das om gedaan had.

Op de vijfde dag, toen meneer Heft aanbood een ‘hapje’ voor iedereen te halen besloot Bertie met hem mee te lopen om te helpen dragen. De vrouw van meneer Heft lag op hartbewaking, want ze was pas geopereerd. Het scheen niet goed met haar te gaan, want verschillende malen had Bertie meneer Heft samen met een jonge vrouw, die zijn dochter moest zijn, zien zitten huilen. Meneer Heft wilde net vertrekken toen Bertie Rosie’s kamer verliet en het Nita’s beurt was om bij het bed de wacht te houden. Bertie zei: ‘Ik ben zo terug, Nita,’ maar toen Nita hoorde dat zij van plan was het ziekenhuis te verlaten zag Bertie paniek in de ogen van haar tante.

‘Maak je maar niet bezorgd, hoor,’ stelde ze haar gerust. ‘Ik ga alleen even een luchtje scheppen.’

Toen Bertie en meneer Heft die korte afstand tussen het ziekenhuis en Pumpernicks aflegden, besefte Bertie opeens hoe vol haar longen, haar kleren en haar ongewassen haar zaten met de geur en de smaak van het ziekenhuis.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.